Getuigenis over het project Noctiluca
Midden januari zijn we met ons gezin bijna een weekje in het mooie appartement van Kiekafobee kunnen verblijven. Ons dochtertje Manou is volop in behandeling voor AML. Het is dus moeilijk om iets op voorhand te plannen door de chemokuren, dagziekenhuisbezoeken en vele ongeplande opnames omdat ze een infectie heeft opgelopen.
We hebben eenmaal de reservering moeten verplaatsen omdat Manou langer in het ziekenhuis moest blijven, maar dat was geen probleem voor de organisatie. Tot midden januari waren we gedurende vier maand nauwelijks thuis geweest, voelde Manou zich vaak niet goed. We konden nooit echt op adem komen, tòt we naar zee konden gaan.
Eens we er waren, konden we genieten in een mooi, ruim appartement met zicht op zee. Het deed iedereen ook deugd om eens op een andere locatie te zijn. Alles wat je nodig hebt is voorzien, dat is nog een zorg minder. Zelfs aan handdoeken en lakens moesten we niet denken. We wisten niet hoe lang we konden blijven, maar ook dat was geen probleem. Het was een risico, want Manoutje kon elk moment ziek worden. We moesten ook op en af rijden naar het dagziekenhuis, maar het was het volledig waard en we zouden het zo weer doen. Zeker een aanrader om eens even wat meer je gedachten te kunnen verzetten.
Het gezin van Manou
Gepubliceerd op 18 maart 2026